Lis­tki zry­wa wiatr je­sień barw im dodaje tak krótki już dzień

Przy­jaciele są jak je­sien­ne liście, wszys­tkie ni­by ta­kie sa­me, a znaj­dzie się je­den wyjątko­wy i żaden in­ny już nie będzie miał znacze­nia :

W zaciszu polany upstrzonej plamami słońca, przemijają smutki i zmartwienia. -Ewa Woydyłło

ra­no wcześnie wstać wdychać woń roślin lasu po­witać czule dzień...

Liście szeleszczą W par­ku alejkach Do naszych wspomnień Długa kolejka

I choćby było mi­lion początków, każdy początek będzie dla każde­go z osob­na wyjątkowy.

Gdy nadchodzi jesień życia, jego wiosna wciąż trwa w sercach.