Wszystko wam oddam tylko nie te trawy Łąk pokoszonych i cień pod modrzewiem. Szuwarem pachną zamulone stawy I coś gadają. Co takiego? Nie wiem. Cały dzień chodzę, przysiadam w tym cieniu I to, co widzę, powtarzam bez związku: Piasek, zielone kamyki w strumieniu, Łąki i stawy - i znów od początku. Dopiero nocą, gdy idziemy skrajem Rzęs ponadwodnych w blady księżyc z wosku Zgaduję nagle, że idę mym krajem I trawy pachną i więdną po polsku. /K.Wierzyński/ Odpowiedz

Piękna okolica. Odpowiedz

Choć nasze oczy nie są głębo­kie jak staw, to cza­sem wy­lewa­my morze łez. Odpowiedz