"Nie straszna mi za ok­nem zi­ma, kiedy w moim ser­cu... naj­piękniej­szy ogród, bar­wa­mi la­ta rozkwita."

"Pew­ne­go wie­czo­ru przyszła zi­ma, swą niewinną bielą ok­ryła świat. Pod kołderką ze śnieżne­go puchu, przy­roda za­padła w sen. Mróz jed­nym od­dechem,wodę w lód za mienił. Na­reszcie niebo, ma swo­je lustro. I tyl­ko ludzie chodzą wciąż nieza­dowo­leni. Ma­rudzą, że zim­no, mroź­no i zawieje. A w le­cie było im za gorąco"