Zabiorę Ciebie w Łagodności Krainę, Gdzie pachnie różą i lawendą. Tam wszystkie elfy, wróżki i skrzaty, Na zawołanie Twe każde będą. Zabiorę Ciebie w Łagodności Krainę Gdzie słońce tęcze w chmurach rozplata. Powietrze zanęci słodką wanilią, A łąki zielone toną całe w kwiatach. Tam wiatr zasypia przed wieczorem, Na wierzbie starej ma posłanie. Leśne rusałki, wodniki i strzygi, Będą na każde Twe zawołanie. Tam noc w sukience granatowej, Tańczy z księżycem do rana białego. A świt z kroplami rosy we włosach Czeka promieni słońca złotego. Zabiorę Ciebie w Łagodności Krainę, By troski daleko stąd odpłynęły. A Twe marzenia na skrzydłach błękitnych, Wysoko pod niebo, hen pofrunęły.

Po co jestem żeby tralala codziennie nie ma mnie Po co nie jestem bo lubię lub żeby pisać stawiać buki liter ubrane w wiosenną zieleń

Najpiękniejsza jest cisza,kiedy milczą słowa,a przemawia natura tchnieniem krajobrazu- poezją piękna w niej tkwi dziewicze oblicze zachwytu i pełnia szczęścia ... -K.J.Szpetkowski

"Łatwiej szepty zrozumieć górskiego strumyka, Sławiącego swe piękno, gdy wśród skał pomyka, Łatwiej przyszłość dogonić, która wciąż ucieka, Niż odczytać szyfr serca drugiego człowieka."