Bardzo lubię spacerować po brzozowym lesie, pięknie śpiewają ptaki szum wiatru echo niesie. Tu między konarami figlują złote promienie, budzą zew natury ogrzewają ziemię.

Kiedy szumią brzozy, a dokoła czarny las, to znaczy, że gdzieś tli się malutki płomień nadziei, który pewnego dnia przerodzi się w tęczę. Paulo Coelho

Jak te brzozy pięknie rosną! Polska to Kraj Rosnącej Brzozy!

A za oknami jesień – młodopolska dama w woalu szaromglistym przechadza się sama, umarłe drzewa żegna, zwiędłe liście liczy – pamiątki snu o lecie, minionych słodyczy… Autor: Anna Maria Kowalczyk