Zabiorę ciebie na spacer w zaczarowany świat gdzie w różach wiersze kwitną w poezji śpiewa ptak? Tam strumyk czystej wody bajki szemrze co dnia a w tańcu wonnych lilii poezja miejsce ma. Na płatkach maków polnych świerszcz zagra koncert swój wtuleni w rozkosz nocy wiersz będziesz czytała mój. Wiatr senny nas uniesie wysoko ponad drzewa otuli ciepłym szalem cichutko pieśń zaśpiewa. Nie budź mnie z moich marzeń syconych zapachem frezji chcę pobyć tu troszeczkę w objęciach kwiatów i poezji.

Czasem dostajemy coś za nic taki prezent od losu, czyjeś serce dobre bez granic czyjąś dłoń ciepłą w dni mrozu. I słowa co głaszczą przytulą swym ciepłem o miłym dotyku, jak delikatnym szalem otulą i kołyszą jak woda w strumyku.

I choć słońce gładzi ciche zasmucone wody, osusza ostatnią łzę, małą kryształową kropelkę… I choć na chwilę jakby czas się zatrzymał, przynosząc zapach młodych róż... strumyk przystanąć nie może… popłynął przed siebie... -Irena Domańska Berger

Poranek Ci podarował perły rosy srebrzystej leniwy strumyk dorzucił kropelki wody przejrzystej

Płynie sobie strumyk i o drogę nie pyta...