Klękniemy przed starą kaplicą dobrych rad i ostrzeżeń i chyba będziemy się modlić trochę za długo i nieszczerze. Ptak żaden się fruwać nie stara Rozpościera skrzydła i frunie Gdy niebo nad nami to wiara W turyńskim odbita całunie. I ryby nikt pływać nie uczył Po prostu pływa jak ryba A cień się za nami wciąż włóczy Bo widać polubił nas chyba. Patrzeć nie znaczy widzieć Widzieć nie znaczy dostrzec Że w życiu o to idzie By było jak najprostsze. A strumień przepływa jak rzeka Sam z siebie on płynąć tak umie A ja tu przy Tobie poczekam Aż świat ten choć trochę zrozumiem.

Życie jest jak woda z początkiem, w górskim strumieniu który spływa po zboczach góry, i zasila rzekę rzeka wpada z rozpostartymi deltami, w ramiona morza morze do oceanu, to tam zaczęło się życie zamknął się krąg, końca nie ma koniec wraca do początku, jestem łowcą własnego życia rozpinam żagle na wiatr, i z przyjacielem ducha płynę w kolory wieczoru, pięknie jest niech życie trwa. /Anna Paciorek/

Trzeba choć jeden raz, przejść po trawie boso, ze strumienia wodę pić. Kto nie doznał tej radości, nie wie co to znaczy żyć.