W zaciszu łąki usiąść i pozwolić motylom przysiąść na ramieniu, rozgrzać skórę promieniem słońca, wsłuchać się w ptasi śpiew lub wstrzymać oddech i upoić się ciszą. Pod zielonym drzewem legnąć i zapomnieć o zegarze co odmierza czas, zgubić troski w lesie marzeń, śledzić wzrokiem chmur obłoczki i odkryć ogrom uczuć w sercu. Prawą ręką uchwycić Radość, lewą przytrzymać Szczęście, pozwolić się Miłości ucałować w czoło, uśmiechnąć się przyjaźnie ...i unieść się wysoko tak... gdzie nie śpiewa smutku ptak.

„Żadne drzewo nie jest mocne ani odporne na burze, jeżeli często nie wstrząsają nim wichury. Właśnie pod nękającym naporem burzy nabiera siły i jeszcze mocniej korzeniami utwierdza się w ziemi. Słabe są drzewa, które rosły na słonecznych dolinach.” – Seneka

Tyle cudownych rzeczy wokół nas, które tylko czekają na to, by uzdrowić człowieka z jego smutku. Naucz się nazywać po imieniu drzewa i kwiaty, ptaki i ryby.