Ludzkie życie można byłoby porównać do szarej i krętej ścieżki, którą wędrujemy jakby pośród pól, zaś chwile szczęścia, których doznajemy w trakcie naszego życia, do pięknych kwiatów upiększających ściężkę naszej wędrówki - oby tych chwil szczęścia było jak najwięcej na naszych ścieżkach. / Zeatix Lens /

cisza pot­ra­fi roz­bić człowieka w drob­ny mak (Z Neta)

Pogodę trzeba mieć w sobie, prywatną pogodę wewnętrzną i włączać ją w sobie jak światło, gdy chmury i bzdury się piętrzą. Magda Czapińska