Jest taka chwila której się pragnie, rozkwita z każdym drgnięciem zegara to ona skrywa tęsknotę na dnie mimo że, gaśnie nadzieja wiara. Jest taki moment nieodgadniony który nabrzmiewa wraz z szmerem serca i chociaż człowiek niepocieszony czeka z zapałem już na zaklęcia. Tak by w sekundzie odnaleźć azyl który otworzy oczy na tęczę, pozwoli cicho niewinnie marzyć napełni ciepłem samotne serce. I chociaż chwila jest kroplą w morzu stojąc na progu liczy minuty nie słucha racji zamyka rozum z zapałem chwyta piękniejsze nuty. Ten cały spektakl życiowych przeżyć składa się przecież z chwil najróżniejszych wraz z nimi trzeba do przodu pędzić bo życie minie nim się obejrzysz.

Oczami tęczy Jes­tem tęczą pat­rzę na świat ut­ka­ny z różnych uczuć, różnych ludzi.

Niechże będzie tęcza boska, niechaj zniknie ciemny krąg, niech nie tuli nas już troska ucieszeni z dobrych rąk . . .

Tęcza jest jak promyk słońca W bezbarwnym toku codzienności Choć nie wiesz skąd się bierze do końca Rozświetla barwy szarości Na widok tęczy tulipan się śmieje Sarenka wygląda zza drzewa I choć sama nie wiesz jak to się dzieje Świat cały lepiej się miewa Sam spróbuj stanąć w łuku tęczy Wnet świat ci pojaśnieje Już żaden problem cię nie męczy Już wiesz jak to się dzieje?