Tam Kraków siadł cichy, w głębokiej zadumie, Kto spojrzy - zapłacze - i smutek zrozumie. Jak duch nad mogiłą, Rozmyśla, co było - I tęskno mu w obcym dziś tłumie.

Tu Jagiełło, na świątnicach Starych bogów, krzyże dźwiga; Obok cudna, z łzą na licach, W sarkofagu śpi Jadwiga!

Więc powiedz Panie, co z kapliczki dobrotliwie spoglądasz na mnie, gdy przyklękam tu przed Tobą, czyś upoważnił tych gęgaczy napastliwych, by w taki sposób ogłaszali Twoje słowo?

Szkoda było tego zamieszczać.