Za­sypiam z te­lefo­nem w ręku, może zadzwo­nisz, może na­piszesz to głupie, zwykłe 'dobranoc'.. Ale te­lefon mil­czy, mil­czy jak nigdy. Jak­by chciał mi tym mil­cze­niem wyk­rzyczeć: 'przegrałaś!'

Kiedyś miałam te­lefon przy so­bie, by nie prze­gapić żad­ne­go sms'a od Ciebie, by nie poz­wo­lić Ci tęsknić. A te­raz? Te­raz wzruszam ra­miona­mi na­wet na 15 nieodeb­ra­nym połączeniu.

Jes­tem tak sa­mot­ny, że mo­ja ba­teria w te­lefo­nie trzy­ma 2 tygodnie...

i ni­by nie pi­saliśmy o niczym ważnym, ale pod­no­sił mi się po­ziom en­dorfin we krwi, kiedy widziałam jak świeci się okien­ko w te­lefo­nie, gdy przyszedł sms od Ciebie.

w wer­sjach ro­boczych? piszę so­bie sms ? ja­kie chciałabym mu ak­tual­nie wysłać. Jest ich mnóstwo. Kiedy się nie mie­szczą, ka­suję wszys­tkie i piszę od no­wa. Zwa­riowałam.

Łatwiej wysłać sms-a o treści POMAGAM, niż pomóc mamie wnieść zakupy :(