Zawsze trzeba podejmować ryzyko. Tylko wtedy uda nam się pojąć, jak wielkim cudem jest życie.

Życie to brutalna, zapierająca dech w piersiach zabawa – jak skakanie ze spadochronem albo niebezpieczna górska wspinaczka. Paulo Coelho

Kiedy poczujesz się zupełnie rozbity, może się tak zdarzyć, że nie będziesz miał obok siebie nikogo, kto poda ci pomocną dłoń. Może ci się wydawać, że nawet jeśli byś chciał pokonać wszystko, co stoi ci na drodze, to i tak nie masz na to siły. Kiedy musisz zrobić skok zupełnie na ślepo w ogromną pustkę, to od razu zorientujesz się że nie masz spadochronu.

Spadochron masz w sobie, to twoje zdolności, to kim jesteś. Musisz uwierzyć, że cokolwiek się stanie, poradzisz sobie. Czasami tak kurczowo trzymamy się tego, co mamy, że nie widzimy, co możemy mieć. Wydaje nam się, że to, co znane, oznacza bezpieczeństwo, a tymczasem nieznane może być lepsze." - /Sarah Morgan, Bezsenność na Manhattanie/

twierdzę, że nieśmiertelne, niewidzialne dla innych, a może i nieświadome własnego przywileju, bóstwa w barchanach i z sakwami, kapłanki w gabardynach i sandałach, pytie rozwiewające się w dymie wielkiego z szyszek ogniska, nigdy nie tknięte - widziałem je wiele razy, lecz zbyt byłem powolny, gdy chciałem je zdemaskować. Powiadają, że bogowie do nas nie zstępują, że stwórca nie skacze ze spadochronem, że założyciel nie zakłada, gdyż nikt go nigdy nie założył czy złożył, a my jesteśmy tylko ofiarą jego unicestwiającego dzieła; a przecież, jeśli musnęło mnie jakieś pomniejsze nawet bóstwo, ten dreszcz wyjaśniał wszystko, choć nie byłem tego świadomy, a nie istniejąca istota znikała bez śladu.

Dobrze jest czasem... Dobrze jest czasem wszystko zapomnieć, i przy czerwonym usiąść winie, wznieść się wysoko w przestworza nieba gdzie się spadochron marzeń rozwinie Ciemności nocy oddać myśli, zapomnieć wszystko co nas rani samotne świty i zmierzchy rdzawe w świetle księżyca zostawić zbolałym Dobrze jest czasem się zatrzymać na takiej ścieżce wśród wielu spraw nową nadzieją życie rozpalić ranek rozpocząć wśród świeżych barw /Krystyna W. Bugajczyk/

Blondyn trafił na szkolenie w jednostce desantowej. Instruktor oznajmia: - Jutro skaczecie z sześciuset metrów. Blondyn: - A nie można by ze stu? Instruktor: - Nie, bo spadochron nie zdąży się otworzyć. Blondyn: - A, jeśli skaczemy ze spadochronami, to cofam pytanie.

Umysł jest jak spadochron. Nie działa, jeśli nie jest otwarty.

Pewnie bym się bała tak lecieć :)

ale fajnie...

suuuper

To musi być dopiero widok jak się tak leci a raczej spada