Poez­ja jest niez­mie­rzo­nym oceanem ludzkich myśli i przeżyć. Dry­fują po nim ga­leony miłości i fre­gaty tęskno­ty, które nie poz­wa­lają roz­winąć żag­li małym jachtom wypływającym z por­tu dy­dak­ty­ki. A prze­cież to niejed­nokrot­nie piękniej­sze okręty.

Żaden wiatr nie jest dob­ry dla okrętu, który nie zna por­tu swe­go przeznaczenia.

Marze­nia są jak żag­le na oceanie życia, lecz bez wiary i wiat­ru zos­taną je­dynie be­zużytecznym płótnem...