mnie nie moz­na skrzyw­dzic raną rozdartego serca krwawiącego .. dla­tego, wie­rze, ze gdy­by on nap­rawde te­go chciał, pos­ta­rałby sie bar­dziej, prze­ciez stac go na wiele.

"Czasami coś w nas umiera i nie chce zmar­twychwstać" [K.Cobain] I we mnie umarła ta nadzieja, że miłość serca is­tnieje, nie mam już siły go­nić, szu­kać szczęścia - że może gdzieś, kiedyś, za którymś rogiem..

Czy to nasze ser­ce do­maga się obec­ności te­go człowieka? Czy to nasz ro­zum go pożąda, a może ca­li my?