Wielok­rotnie pi­sałam Ci już, co tak nap­rawdę mnie bo­li. Mi­liar­dy ra­zy ubierałam małe i duże smut­ki w najróżniej­sze słowa. Z naj­drob­niej­szym szczegółem opi­sywałam Ci każde drżenie ser­ca, każdą zatęsknioną łzę i zag­ry­zane zęba­mi po­duszki.