"Jeżeli będziesz pielęgnować sympatię niczym różę, to pewnego dnia uśmiechnie się do ciebie kwiat miłości."

Jes­teś jak zachód słońca w męczący, ciężki dzień... Jes­teś uko­jeniem mo­jego bólu serca i cierpienia...

Dochodzę do mo­men­tu, w którym już nic nie da się zro­bić. Wyrzu­cam pa­piero­sa, tak jak Ty wyrzu­ciłeś mnie ze swo­jego ser­ca.

Wszystko, co rozum wyznaje i myśli, A serce czuje przez nadzieję wiary, Tobie składamy z pokorną miłością, Najświętsza Trójco. Amen.

- Dlaczego mam zatem słuchać serca? - Bo nie uciszysz go nigdy. I nawet gdybyś udawał, że nie słyszysz, o czym mówi, nadal będzie biło w twojej piersi i nie przestanie powtarzać tego, co myśli o życiu i o świecie.