Chwi­la słabości czy głupi czyn może być początkiem końca życia niebiańskiego anioła .

Dro­ga jest jas­na, je­dyna wśród lasów perłowych I nat­chnienia no­cy do dróg całkiem nowych. Podążając pro­menadą aniel­skich skrzydeł. Pot­ra­fiąc dóbr żałować w próżni uwięzionych

Świat nie zna li­tości, jed­nak na ho­ryzon­cie jest łuna. Skrzy się pośród ciem­ności. Każdy widzi tą łunę, ale nie każdy pot­ra­fi się do te­go przyz­nać. Anioł zna­lazł w so­bie tę siłę i głośno to po­wie­dział.

Człowiek niczym bes­tia zra­nił duszę - anioła, po­myśl kto zniszczył ciało, kto je za­mor­do­wał?.

Ciekawa grafika, piękna kobieta