W chwilach trudnych moja babcia zawsze mawiała: kogo Pan Bóg miłuje - temu krzyże daje. Gdy przyszedł ciężki moment w moim życiu, wspominałam słowa babci., łatwiej było przyjąć cierpienie.

Najbardziej wkurza mnie to, że potrafię pomóc innym, a sobie nie.

Łzy Spływają po twarzy Jed­na po dru­giej Tworząc kałużę Bólu Wspomnień Cierpienia

Oczy pełne miłości prze­pełnione łzami...

Łzy po ut­ra­cie ukocha­nej oso­by sma­kują inaczej, niż wszys­tkie inne.

Cza­sami zdarza się, że ra­dość mu­si zna­leźć ujście w pos­ta­ci łez.

Łzy to je­dyne zja­wis­ko, które nas nie bo­li, a występu­je przez ból.

Choć łzy nie dają uko­jenia, dob­rze jest cza­sem się wypłakać. Wyrzu­cić z siebie wszys­tkie tros­ki i z nową siłą wy­biec życiu na przeciw.

Jak za­pom­nieć o To­bie gdy Twoim za­pachem jest prze­siąknięte całe mo­je ciało? Gdzie uciec żeby umysł od­począł od szar­gających go myśli o Tobie?

Dusze mar­notraw­ne i wtórne emoc­je zu­pełnie be­zoso­bowo Cza­sem oszczędzając ko­goś oka­zuje­my mu za­mas­ko­waną wro­gość

Na pier­si krzyżem ra­na wydrapana os­trym mie­czem przeznaczenia. Wokół czar­ne pręty. Moi strażnicy. Uwięziona. Ig­no­rując ból z uśmie­chem na twarzy twierdzę: Ja też kiedyś uj­rzę mo­jego anioła

Krwa­wa noc prze­de mną lśni co­raz bardziej.. Łzy wbi­jają się do moich oczu.. Jest ich więcej.. Co­raz więcej..