Odejść, jak od­chodziła pani z blizną i mieczem strudzo­na, I jedną duszą poz­na­wać smak zat­ra­cenia, Za życia już będąc z bóstwa­mi skłóco­nym, W wielu twarzach szu­kać uko­jenia.

Przep­raszam wiem, że prze­ze mnie płaczesz, wiem ze cię skrzyw­dziłem, wiem że tęsknisz. I wiem że chcesz za­pytać mnie skąd to wiem.

Chciałam słońca i motyli, ich lekkości co wzlatuje, lecz zabrano też paletę, co barwami usługuje.