Szu­kałam ciszy i schronienia bólu me­go ukojenia zna­lazłam słowa otuchy i zakątek ciepły, przy­tul­ny, suchy spot­kałam też ko­goś z uśmie­chem Elfa przed które­go dob­ro­cią uchy­lić trze­ba czoła mądre­go, kochającego nic nie wymagającego był wspaniały ideal­ny cały dob­rze mi przy nim było jed­nak wszys­tko się skończyło za­kończyło się szyb­ko i niespodziewanie gdy ma­ma obudziła mnie na śniadanie.. Odpowiedz

idę obok ciebie jak dziecko jem truskawki czerwone czerwieńsze od tamtych z zeszłego lata to nie żart... Odpowiedz