nie kochałam,pragnęłam nie marzyłam ,śniłam na jawie, te­raz moją je­dyną miłością są kwiaty , wiem że za­raz spadnę, nie uda mi się pójść dalej, nie ob­wi­niam cię-wiem ze kochałeś.

Nie wiem co ze mną jest nie tak, Nie jes­tem tą osobą, którą znałam. W mo­jej głowie pa­nuje chaos, Nad którym nie mogę za­pano­wać. To wy­pala mnie, Za­bija mnie. Słyszę wstrętne głosy Cudzych aniołów stróżów. A gdy spoglądam w lus­tro, Od­bi­cie sub­telnie szep­cze mi Zas­trzel mnie, Pot­nij mieczem mnie

To po cza­sie do­pad­nie nas przygnębienie Bo będzie nam pot­rzeb­ne no­we marze­nie Lecz w ta­kim szyb­kim zdo­bywa­niu marzeń Mu­simy wziąć je­den szczegół is­totny pod uwagę Bo zdo­bywa­nie następne­go prag­nienia Może po­ciągnąć za sobą in­ne mieczem is­tnienia

chciałabym mieć cię zaw­sze przy so­bie, gdy jes­tem szczęśli­wa, ra­dos­na czy też smut­na i zła,

tylko nie zrób sobie krzywdy tym mieczem