Idąc nocą patrzę w gwiazdy, Błyszczące i tonące w mroku, dotrzymują mi kroku, zupełnie tak jak zeszłego roku, gdy byłem tam... Lecą gwiazdy z nieba ku ziemi, za dnia zatonęły by w zieleni, lecz nocą niebo pogrążone w ciemności, a gwiazdy lecące... pełne radości. I ja z taką gwiazdą bym zawrócił, poleciał ku niebu i już nigdy nie wrócił... Bo tam spełniają się wszystkie marzenia, w które ktoś pchną troszkę tchnienia. Tam nierealne staje się realne, bo tam działa tylko wyobraźnia, która nie ma końca... I tak mając we władzy ten świat, który istnieje od lat, w marzeniach... Nagle budzę się i rozglądam powoli, widzę znajome ściany, dociera do mnie wnet mimo woli, iż to koniec krainy czarów koniec swawoli. Lecz do świata marzeń wracam co noc, gdyż jest to wielka moc, która trwa bez końca..