Życie jest wspaniałe jak diament, ale kruche jak szkło okienne.

Bo każdy z nas ma swo­je ok­no przez które spogląda na świat.

Zasłaniasz twarz ręką, uk­ry­wasz przed czarną magią i słońcem, Mu­sisz spoj­rzeć w siebie przez okno , nim spot­kasz się z końcem. Py­tasz o Bo­ga, pot­rze­bując po­mocy, By zna­leźć uko­jenie, cze­kasz dnia po no­cy.