Nie wiem, co jest gorsze: nie wiedzieć, kim jesteś i być szczęśliwym, lub stać się tym, kim zawsze chciałeś być, i czuć się samotnym.

Kiedy emoc­je opa­dają, to i łzy wśród kwiatów się kończą.

Tyl­ko tak pat­rzyt­my so­bie cza­sem w oczy i to mi da­je niesa­mowitą ener­gie.