Odeszła cicho z uśmie­chem nad ra­nem Wierząc że zbudzi się pieknym kwiatem na pew­no

Mis­ternie bu­dowałam wokół siebie twier­dzę, nie prze­puszczającą na­wet Twe­go naj­mniej­sze­go spoj­rze­nia. Tak, stchórzyłam. Us­pra­wied­li­wiałam się jed­nak tym, że w życiu nie ma łat­wych roz­wiązań.