Daj mi na miłość receptę wiet­rze... A on.. sza­lony jak zaw­sze szepnął mi miłe dwa słowa ..... i po­wiał.... Re­cep­ty ... nie zdradził.

Próbując złapać od­ro­binę wiat­ru w garść, to tak jak­by próbo­wać pochwy­cić Twoją miłość, która ucieka między szcze­lina­mi dłoni...

Nikt nie zro­bi dla Ciebie więcej niż dziewczyna która Cię in­spi­ruje, która pcha cię na ścieżkę wiatru marzeń. I choć pier­wsze kro­ki sta­wiasz niepew­nie stoi za tobą by Cię złapać w chwi­li upad­ku lub by nie poz­wo­lić ci się cofnąć w mo­men­cie zwątpienia.

Nasze sil­ne uczu­cia ma­gicznych dni,roz­winą swe pąki w spoj­rzeń spotkaniu. Spoj­rzeń...tak bar­dzo zmęczo­nych tęsknotą tych dni.