Całe nasze życie jest jak ka­mień rzu­cony w wodę jeziora . Nig­dy nie wiemy, ja­kie kręgi za­toczy­my naszym upad­kiem, czyją śmierć elfa spo­wodu­jemy i ko­go ciemną nocą uz­dro­wimy. Ile niepo­koju wznieci­my do­koła siebie, ile ka­tarakt zdej­miemy ze śle­pych rzek.

ta rusałka jakas taka plastikowa troszke