Sta­jemy wte­dy nad naszy­mi uczuciami i pos­trze­gamy je na set­ki spo­sobów, wpla­tając bar­wy kwiatów w nasze życie.

Boję się, że zo­baczysz to, cze­go nig­dy nie uka­zywałem. Nie widziałaś nig­dy mo­jego lęku, niena­wiści... Nie do Ciebie. Do sa­mego siebie. Nie pot­ra­fię spoj­rzeć Ci w oczy, choć to Ty zaw­sze uni­kałaś tej chwili... Ale i tak Cię kocham. I zaw­sze kochałem...