Te łzy więzione pod powieką. Najwięcej nas pieką.

Próżność - to najżałośniej­sza pos­tać miłości do ludzi, którą, gdy nie stać nas na sa­mych siebie, każe nam żyć nie ty­le dla dru­gich, ile przez dru­gich i w oczach drugich. Autor: Maria Dąbrowska

"Czasami kilka łez ma siłę większą od krzyku."

Jed­na łza ma wielką, niezgłębioną wagę. Przyg­niata ciężarem do ziemi, lub przyw­ra­ca równowagę.

Łza pot­ra­fi być sucha jak piasek pus­ty­ni, pa­lić jak ogień, być zim­na jak lód, spra­wiając ból, ale pot­ra­fi także dać uko­jenie i radość.

Jed­na mała łza O sma­ku miłości Skrop­lo­na w sercu Z oparów zapomnienia Blask oczom odbiera Pok­ry­wa je matem Lśniące źrenice W ka­mień zamienia

Pus­tka za­mienia się w bez­dech. Bez­dech oz­nacza żal. Pro­wadzi do upad­ku. Upa­dek przeis­tacza się w ból. Ból oz­nacza łzy. Te osuszają z wszel­kich uczuć.

Nie wy­lałam wielu krop­li z cen­nych łez ty­siąca, to kuchen­ny blat zat­rzy­mał klucze do wspólnej przyszłości.

Smu­tek spo­wiła gęsta mgła zwątpienia i do te­go łza po której nie czuć już uko­jenia. To znak że blis­ki ko­niec me­go istnienia.

Nie poj­mu­jesz te­go, miła, nie ro­zumiesz, czy nie widzisz tych łez z mych oczu ka­piących? Nie widzisz? A więc sa­ma się okłamu­jesz: to chy­ba raz os­tatni, wszys­tko kończący…

Miłość spra­wia ,że każdy twój piep­rzyk na twarzy sta­je sie piękniej­szy ,każda wa­da sta­je sie naj­większą za­letą ,uśmiech sta­je sie tym je­dynym ,a roz­sta­nie czymś bar­dzo trudnym.

wspaniała tapeta