Spra­wy upadków nie roz­wiąże ciągłe pat­rze­nie pod no­gi w ciemnym lesie . Upaść po pros­tu cza­sem trze­ba, wstać, przys­pie­szyć kro­ku i podzi­wiać to, co nas otacza

Zaufaj­my razem, jak anioły dwa. Miłością lecę do nieba, do koszy­ka cze­kam na ciebie.