Chce­my by wszys­tko przychodziło nam bez przeszkód. Ale wte­dy na­dal by­libyśmy bez masek bez­kształtny­mi ka­wałka­mi gliny.

Wpat­rzo­ne spojrzenia, roz­biega­ne dłonie, rwa­ne oddechy, roz­grza­ne usta, wyos­trzo­ne zmysły, drżenie ciał, je­den cień tańczący na ścianie..