Wy­daje mi się, ze na tym eta­pie nie jes­tem w sta­nie zro­bić nic.. Je­dyne wyjście? Zasnąć.. Nie obudzić się więcej.. Ale Co to da? Cier­pienie i zranienie in­nym.. Bo być może na tym świecie jest ktoś.. Kto na mnie cze­ka.. Kto pot­rze­buje mej obec­ności.. Na ra­zie mam Go.. Mam dla Ko­go żyć..

Przechodząc po­woli przez jez­dnię od­wróciła się i zo­baczyła błysk światła . Os­tatnie spoj­rze­nie . Os­tatnia myśl...Czy ktos będzie żałował? CZy będzie tęsknić?