Zawsze mnie zachwyca ,zwykła nasza brzoza, w pięknej białej sukni, z rozwichrzonym włosem, w bogatej koronie zielenią iskrzących liści, szumnych wiatrem, pozłacanych słońcem. Aż dziw że wyrosła z maleńkiego ziarnka, oparła się suszy, hulającym wiatrom. Deszczem, kroplą rosy gałązki kąpała w młodości gibkością ruchów zadziwiała.