Zakochać się w zimie, to jak zaakceptować wszystkie swoje ułomności i słabości, niedoskonałości i przeciętności poprzez umiejętność dostrzeżenia w sobie tego, co dzięki nadziei ma szansę w nas zakwitnąć i nas zachwycić niczym wiosna, gdyż nie ma pory roku, która nie przemija.

Jestem mgłą, jestem tu i tam, faluję tam i z powrotem, niekiedy jestem deszczem na wyschłym polu.