Dzień za dniem pada deszcz. Słońce śpi, nie ma cię. Jest mi bardzo, bardzo źle. Zimny kraj, zimny maj. Koty śpią, miasto śpi. Czarodziejskie śnią się sny. Odpowiedz

Deszcz, i ta jego smętna nutka i liryka. Taka odrobina duszy smutku i melancholii Jak motylkowe płatki pięknej magnolii. Lecz czy wiesz, że warto iść w deszcz. Może, aby zacytować Ci miłosny wiersz. Takich parę rymów zwykłych i prostych, Wyrazów i słów jak wyznań miłosnych. Deszcz, deszcz, melodia płynąca z nieba. Każdemu melodii takiej w życiu trzeba, Aby sobie w nim duszę z smutków obmyć I radośnie drogą przed siebie kroczyć. Teraz już wiesz, że warto iść w deszcz. Robił przed nami to już niejeden wieszcz I w rytm kropel nie jeden powstał wiersz I wiele słów miłosnych padło w deszcz. Deszcz - warto iść na spacer, już wiesz. Krokiem tak raźnym jak rym lub wiersz. Parasolką się wspólnie razem otulić, Być z sobą, kochać się, tulić i lubić. Odpowiedz

Rozłóż dłonie Spróbuj pocałować deszcz to takie proste - zaufaj mi On zmyje te wszystkie niepewne dni Przypatrz się każdej kropli i odnajdź w nich swoją twarz Spójrz na ulice wciąż widać twe ślady na chodniku jak powoli zlewają się w nicość - kałuże wspomnień Wyjrzyj czasem przez okno i znajdź tę jedną chmurę Zanurz w niej palce i przytul mocno do piersi to takie proste - zaufaj mi Odpowiedz