Żeby żyć szczęśliwie, człowiek musi od czasu do czasu zaznać kilku chwil idealnej pustki.

"Nigdy nie jest za późno Żeby zacząć od nowa... Żeby pójść inną drogą I raz jeszcze spróbować..."

Ten, kto wie, że drzewa odczuwają ból i mają pamięć, i że drzewni rodzice żyją razem ze swoimi dziećmi, nie będzie już mógł tak po porostu ich ścinać i siać wśród nich spustoszenia ciężkimi maszynami (s.8). Peter Wohlleben, Sekretne życie drzew