Największe szczęście to iść i iść, i mieć nad sobą błękitne niebo.

„Weź tyle, ile potrzebujesz, daj tyle, ile możesz.” Sokrates.

Mam wielką prośbę Boże do Ciebie.Zabież me nieszczęścia i schowaj je w niebie.Zapakój je w chmurę , zwiąż jasnym promieniem i nie zsyłaj ich na mnie bo nie wiem,kiedy będę gotowa i na tyle silna -by je unieść.Lecz najlepiej by było, mój ty przyjacielu , gdybyś o nich zapomniał.Pochylił się nademną jak ojciec i dobo me wspomniał. Nie chłostał mnie życiem jak brzozową witką,lecz otulił jaśniutką i mięciutką nitką.Prowadż mnie na drogę dobrą, bym się nie zmęczyła.Bym swych nóg już na niej więcej nie raniła.Doprowadż mnie do końca , dobrą i szczęśliwą.By mnie opłakano łzą ciepła i tkliwą.

Na błęki­cie nieba de­likat­nie pędzlem po­ciągnięte są białe marze­nia. Marze­nia do spełnienia - nie zatracenia. .Przemijająca

Wiosna wita nas.

Przeciętny talent i niezwykła wytrwałość pozwalają osiągnąć wszystko. -Thomas Fowell Buzton.