Kwiat Wiosny – to zapachu tęcza, to kolor ciepły, jedwabisty, akordów bukiet, nut naręcza i spojrzeń miękkich jasne listy. Świat Wiosny – jest jak dobra dotyk, jak wiara z jej niezwykłą siłą, to jaskółczego lotu gotyk i miłość, którą się wyśniło. Świat Wiosny – to artyzmu przejaw, gdy Ogrodnika coś natchnęło to szczęście, radość i nadzieja, prawdziwe, wielkie arcydzieło… Świat Wiosny – to marzenia o tym, że szczęście musi nadejść w końcu i choć niekiedy są kłopoty, to zawsze warto iść ku słońcu. /NET/

Ciało mówi do duszy: "Jestem tu - w tych światach, Gdzie i ty się zbłąkałaś. Ta sama nam droga. Spojrzyj tylko: woń wdycham, tarzam się w kwiatach, Ocieram się o słońce, o sen i o Boga, O którym mówisz zawsze ze smutkiem, jak gdyby Smutek był wiarą... Spojrzyj: jestem teraz w lesie, Bawią mię złote bąki i czerwone grzyby I to, że drzewom wokół tak zazielenić chce się! Jeśli wolisz - każ mi się zapodziać na łące, A zobaczysz, jak zaraz swoją białość zmącę Purpurą rośnych maków, których dotyk nagły Budzi szczęście i życie tak jasno tłomaczy! Niech mię tylko kłos po oczach uderzy smagły, A już świat się rozwidnia i wiem, co świat znaczy. Nie przeszkadzaj mi wiedzieć! Milcz, dopóki drzewa Szumią, dopóki pachnie jałowiec i mięta! Milcz! Nie mówi się prawdy, lecz bez słów się śpiewa.