Kadry są ulotne, bo w jednej minucie zmienność balansuje w poświacie kolorów, jak salon biesiadny, pełen złudnych uciech, jak życie stworzone z prawdy i pozoru.

Głód nie na­wie­dza nig­dy do­mu pra­cowi­tego człowieka, zagląda doń tyl­ko przez okno.

Nie dajmy się smutkom i doceńmy długie wieczory!

Człowiek to stworzenie stadne,nie umie żyć samotnie i nie powinien.