W karuzeli codziennych zdarzeń pogubiłam swoje marzenia Chciałam odświeżyć i odkurzyć , szukałam lecz nigdzie ich nie ma. Czy przykrył je biały śnieg czy wiatr poniósł gdzieś hen ? Jak bez marzeń można żyć gdy prócz nich człek nie ma nic?

Dodaj sił, gdy z życiem przegrywam, pociesz , kiedy smutna bywam, podaj rękę, gdy rady nie daję, bądź , kiedy sama zostaję. Bądź wiosną , bądź latem, jesienią, gdy liście barwami się mienią, bądź , kiedy sroga jest zima, gdy życie w obawach mnie trzyma. Szlachetny jest ten , kto jest miły, bez Ciebie tracę swe siły, pomóż mi zacząć od nowa, wystarczą mi ciepłe Twe słowa.