Koniec lata To lato, o którym każdy cicho marzył, Szybko przeminęło, zgodnie z kalendarzem. Długo swoim żarem wszystkich rozgrzewało, Kąpieli słonecznych każdy wciąż ma mało. Jesień, która przyszła w pełnym blasku słońca, Nigdy nie zastąpi letnich dni do końca. Nie ubrała jeszcze nieba w ciemne chmury, Jeno drzewa stroi w złota i purpury. Nić babiego lata pająk znowuż przędzie, Wietrzyk ją przenosi i rozwiesza wszędzie. Na tych niciach rosa osiada kroplami, By w promieniach słońca zalśnić brylantami. I choć nową szatę przyroda przywdziewa, Na jej cześć już prawie żaden ptak nie śpiewa. Dnie są coraz krótsze, a wieczory zimne, Księżyc nie podgląda, już schadzek intymnych. Smutno jest na polach, co tak pustką świecą, Ptaki się zlatują, bo wkrótce odlecą. Trzeba się pogodzić z tą koleją rzeczy, Bo lepszej nam teraz nikt nie zabezpieczy.

Nie prześladujcie tego, co jest piękne na świecie i czym zachwyca się niebo swymi niezliczonymi oczyma. / Giordano Bruno/

Myślisz, że masz pecha w życiu i szczęście cię opuściło? Niee.. ono tylko czeka aby odwiedzić Cię w najmniej spodziewanym momencie.