Tonąca w kroplach deszczu, ukrywająca się w porannej mgle. Znikająca w ,pochmurnych nocach jesieni. Walcząca z wiatrami- pokonana, wtula się w ramiona matki ziemi.

Jesień- paleta farb, rozrzucona, pośród kwiatu przyrody. Błyszcząca w promieniach słońca, złocistymi barwami świata.

Już chmury stoją w oknie, bezradny kasztan w deszczu tonie. Jak dobrze z tobą być, przy tobie, miły jesień przyszła już. Zmarznięci i skuleni, ludzie do domu biegną ,byle szybciej. W kieszeniach niosą, mokry smutek, miły jesień przyszła już.

A w nas jeszcze tyle,wciąż radości jest. Tyle słońca z lata, jeszcze w nas. I jesienny smutek, nam nie grozi, wiem. Dobry los ,wciąż sprzyja nam.

Czerwienią liści nas otula, babiego lata złotą smugą. I noc się robi coraz dłuższa, miły jesień przyszła już. Wiatry wróciły do nas znowu, ptaki z południa są już w domu. I słychać pierwsze kroki chłodu, miły jesień przyszła już.