Chodzi po lesie pogodna jesień, rozchyla niskie gałęzie. Liczy na ścieżkach spadłe orzeszki, liczy na dębach żołędzie. I na mchu siada, z klonami gada, gdzie jest orzeszków najwięcej.

Jesień odchodzi liść na liściem, w lesie jest jaśniej, uroczyściej... I w górze coraz więcej nieba. A na gałęziach zamiast ptaków, usiadły rzędem zimne gwiazdy. Więc smutne teraz stoją drzewa. -Jadwiga Hockuba

Idziemy na spacerek...