Oni by­li ideal­ni. Spo­tyka­li się je­dynie pod gwieździs­tym niebem. By­li tak różni jak skow­ro­nek i orzeł, zielo­ny i niebies­ki, je­zioro i morze, jed­nocześnie będąc dwo­ma płat­ka­mi te­go sa­mego kwiatu. Bo blis­ko to nie całkiem dob­rze, da­leko to całkiem źle. Tyl­ko dla nich.( Z Neta)