Lśnią i mienią się brązami, wśród zielonej trawy, rozsypane pod drzewami, kuszą do zabawy.

Opadają z drzew kasztany, toczą się po ziemi, błyszczą słońcem malowane, -owoce jesieni.

Ps.słyszałam kiedyś od pewnej babki, że te kasztany nie na zabawki, dobrze je trzymać pod łóżkiem nocą, lecz zapomniałam, na co i po co?.

Ona im tylko trochę ufała i tak robiła co uważała. Bo czary sobie,a życie sobie, z żołędzi, może konika zrobię.

A może schowam je do poduszki, bo tak podobno robiły wróżki, liczyły plamki na burym grzbiecie. Plotły trzy po trzym pewnej kobiecie.

Ach te kasztany, ach te żołędzie, może ktoś powie co z tego będzie. Muszę nazbierać ich całą kieszeń, będę wiedziała,że przyszła jesień.

W XVI-wiecznej Polsce wierzono, że owoce kasztanowca mogą wyciągać choroby poprzez przyjmowanie na siebie negatywnej energii. Kiedy chciano ulżyć komuś w cierpieniach, wkładano nieparzystą liczbę kasztanów do ceramicznego naczynia i stawiano je przy łóżku chorego. Kasztany wkładane pod siennik albo do powłoczek pościeli miały koić bóle stawów i kości.

Wrzosów kobierce.Spa­dają z drzew kasztany,dzieci jesieni.