Kto całował mak w zbożu – nie zazna niedoli! Trawa z ziemi wyrwana pachnie, lecz nie boli… Kocham stopy twoje bose, że deptały kruchą rosę, rozróżniając na oślep chabry od kąkoli. Bolesław Leśmian. "Łąka" - fragment.

Pamiętaj, że zawsze jest ciężko, zanim zacznie być pięknie.

Pierwszym promykiem zorzy zbudzisz sierpniowy poranek z owoców tego lata upleciesz zdrowia wianek. Dasz ziołom zapach słonka a listkom świeżość wiosny zaś kwiatom podarujesz tęczy koszyczek radosny. Ciepłem nakarmisz zioła żar chłodem wiatru ukoisz kroplami rosy srebrzystej pragnienie zaspokoisz. Rozlejesz woń po ogrodzie rumianku i lawendy ususzysz skwarem południa liście szałwii i mięty. Królowo ziół i kwiatów niech ten bukiecik złożony u Twych stóp będzie od nas wdzięcznością wypełniony.

Wtedy, kiedy brak jest nadziei na lepsze jutro. Ale jak już te marzenia zaczną się spełniać ten smutek przeradza się w piękne chwile szczęścia a gorzkie łzy natomiast w krople szczęścia spływające po twarzy..... Już czujesz, że świat ma barwy tęczy kolorowe i ludzie podążają za Tobą, nie Ty za nimi. Po prostu czujesz, że żyjesz i to jest w tym wszystkim- najpiękniejsze.

Piękna tęcza w makowej otoczce.

Można sobie błogo marzyć oglądając takie cudeńko.