Pomaganie to prawdziwy dar, który warto dzielić.

Pan wstrzymał sani pęd. I wprost spojrzał w jej oczy. A w tych oczu roztoczy. Ujrzał piękno i lęk. Wziął bzu zmarznięty kwiat. Potem rzekł: "Siadaj przy mnie. Już skostniałaś na zimnie. Ja ogrzeję cię rad". I zawiózł ją do siebie. Gdzie było ciepło tak. Gdzie świecił jak na niebie. Pająków gwiezdny szlak. Posadził u kominka. I szepnął jak we śnie: "A teraz niech dziewczynka. Mocno całuje mnie!".

Zima odmienia świat w sposób iście bajeczny.