Im bliżej jesteś góry, tym wydaje się mniejsza.

Kamienie po świeżym deszczu przejrzyste - lśnią w stopach przechodniów nieznacznie uniesione. Już blisko wieczór. Iluż ludzi przenika w głąb drzwi otwieranych z łoskotem - iluż topnieje od światła w głębi okien? Już wieczór. Ściana ludzka co czas jakiś otwiera się twarzą przechodnia - potem okien przenoszą ją światła na inne miejsce opodal - zwężona, rozszerzana co chwilę. Jednaka. Wzrok wyrywa się ledwo z jej mroku. Łatwa. A ja ci powiadam, że to tyłku twój wzrok dostrzega ludzi tak słabo, kiedy płyną za falą neonu. Właściwie odsłania ich to, co najbardziej ukryte w nich i czego żaden nie wypala płomień.

Jeśli chcesz być tam, gdzie nigdy nie byłeś, musisz iść drogą, którą nigdy nie szedłeś. Jeśli chcesz osiągnąć to, czego nigdy nie miałeś, musisz robić to, czego nigdy nie robiłeś.