Spadł pierwszy śnieg; biały, puszysty, A świat nim okryty był niewinny i czysty. I tak stałam przy oknie poruszona, ujęta, Tym śnieżnym cudem do głębi przejęta. Zapachniało mi dziecięcym światem, Zapachniało mi mamą i tatem. Ich wierszyk odwiecznie powtarzany, Z zimą spleciony, ze śniegiem związany. O zimie i śniegu, o kotku Filonku, Który w daleki świat wyruszył, Gdy śnieg tak pięknie właśnie prószył. O bałwanku tam gdzie grusza, Schowanym pod rondem wielkiego kapelusza. Zapach domu ciepłego, bliskich osób, rodziny, Tyle wspomnień, uniesień, przyniosło zwykłe przyjście Pani Zimy. Odpowiedz

Każda zi­ma w naszym życiu uczy nas pielęgno­wać piękno wiosny. Odpowiedz